ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกมันเกิดขึ้นทุกครั้งเมื่อผมกดโทรออกหาเธอ ผมได้แต่หวังว่าเมื่อเธอรับแล้วจะมีเวลาได้คุยกับผมรึป่าวน๊า จริง ๆ แล้วเราไม่ได้คุยกันบ่อยเลยได้คุยกันเพียงปีละ 2 ครั้ง (เอิ๊ก ๆ เธอบอกอย่างนั้น) แต่คุยกันทีไรก็มีอะไรดี ๆ ให้เก็บเป็นความทรงจำได้ทุกทีไป (เหอะ ๆ อย่าเพิ่งอ้วก) ช่วงนี้เธอกำลังยุ่งกับการอ่านหนังสือสอบ เลยไม่ค่อยมีเวลา มือถือก็ไม่ค่อยเปิด ส่วนใหญ่โทรไปทีไรก็ปิดเครื่องตลอด แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่โทรไปแล้วได้ยินเสียงเป็นสัญญาณ Ring Back Tone (เป็นสัญญาณ sine wave ความถี่ 425 Hz ที่มีสถานะการเกิดสัญญาณทุก ๆ 1 วินาที และไม่เกิดสัญญาณ 4 วินาที เหอะ ๆ พอดีร้อนวิชา ขอยืมหน่อยนะภาคโทร อิอิ) ผมก็รู้สึกโล่งใจที่เธอเปิดเครื่อง นั่นเป็นสัญญาณที่ดีบอกว่าผมจะมีโอกาสได้ยินเสียงของเธออีกแล้วหรือนี่ (เวอร์ จริง จริ๊ง เหอะ ๆ) พอเธอรับเราก็คุยกันเหมือนคนไม่เคยคุยกันมานานหลายสิบปี (เหอะ ๆ) คุยกันไปเรื่อย ๆ ทั้งเรื่องในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต (Tense ไหนเนี่ย Present Perfect = has,have + V3 เหอะ ๆ) ผมไม่ได้เห็นเธอมานานมากแล้ว ผมแทบจะจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เห็นเธอหน่ะ มันเมื่อไหร่กัน แต่มันก็ไม่สำคัญว่าจากกันนานเท่าไร (หรือเธอจะอยู่แสนไกล สุดขอบฟ้า ทะเล ภูเขาใหญ่ แหะ ๆ พอดีหัวมันคิดไป มือมันก็พิมพ์ไป ถึงจะเน่าก็ไม่เป็นไร . . หวังว่าคนอ่านน่าจะปลื้มนะ . . จบ 55+) ผมก็ยังคงได้เห็นรูปเธออยู่เรื่อย ๆ ส่วนใหญ่ก็จะเห็นจากเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกับเธอที่ช่วยส่งรูปให้ทางเมล แต่จริง ๆ แล้วอยากจะเห็นตัวจริงมากกว่า แต่ก็ยังไม่มีโอกาสสักที ครั้งล่าสุดเราคุยกันประมาณ 2 ชม. นิด ๆ ส่วนตัวผมแล้วไม่อยากจะวางสายเลย เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้คุยแบบนี้อีก แต่มันก็ดึกมากแล้ว (04.30) แล้วเธอก็บอกว่าจะไปอ่านหนังสือ เลยมีเหตุจำต้องพรัดพรากจากเสียงหวาน ๆ อันเพราะพริ้งของเธอ (แหม กรูนี่เน่าได้ทุกบรรทัดเลยเนอะ เอิ๊ก ๆๆ) แต่ก่อนจะวางผมก็ขอให้เธอร้องเพลงให้ผมฟังเพลงนึง ตอนแรกเธอก็บอกว่าร้องเพลงไม่เป็น ผมก็ไม่เคยได้ยินเสียงเธอร้องหรอก เลยอยากจะฟัง เธอก็บอกว่าฟังแล้วห้ามว่านะ ผมก็ อืม ๆ

ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง (เพลงไรหว่า)

และทุกครั้งก็ยังแอบมีน้ำตา

ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้



และจะคิดถึงเธอตลอดไป

 

ปล. ฝากบอกหน่อยนะว่า . . ร้องเพราะมาก ปลื้ม ๆ อิอิ จบ . . .

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่ไม่เคยดูละครเรื่อง "ขิงก็รา ข่าก็แรง" อาจจะไม่เคยได้ยินประโยคจำพวก ปลื้ม ไม่ปลื้ม จบ ไม่จบ ยังไงก็ขออภัยไว้นะที่นี้ด้วย . . . จึงเรียนมาเพื่อให้ทราบ

โปรดฟังอีกครั้ง